Editorial
Ποιος μπορεί να κυβερνήσει αλλιώς;
Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα έχει εκφυλιστεί σε σύγκρουση περί «ηθικής».
Το καμπανάκι της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
Η Ελλάδα βρίσκεται, για ακόμη μία φορά, μπροστά σε ένα τεστ θεσμικής ωριμότητας.
Κοινή λογική ή κοινή διολίσθηση;
Οι κοινόχρηστοι χώροι δεν είναι πεδίο διαρκούς διαπραγμάτευσης. Η αξία τους δεν μετριέται με όρους τετραγωνικών εκμετάλλευσης ούτε με τον αριθμό των αδειών που μπορούν να φιλοξενήσουν.
Ο Τύπος στη δίκη – και η δίκη του Τύπου
Ο Τύπος δεν ζητά ρόλο δικαστή. Ζητά να είναι παρών.
Εκπρόσωποι της Κέρκυρας ή του έθνους;
Η υπόθεση του άλσους Γαρίτσας δεν αφορά μόνο ένα πεδίο και μόνον. Αγγίζει την έννοια της προστασίας των κοινόχρηστων χώρων, την ασφάλεια δικαίου, τα όρια της νομοθετικής παρέμβασης.
Ανακυκλώνοντας την κρίση και όχι τα σκουπίδια
Η πρόσφατη διανομή οικιακών κομποστοποιητών εξελίχθηκε σε μια ακριβή άσκηση δημοσίων σχέσεων, χωρίς συνέχεια, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς αποτέλεσμα.
Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα
Φέτος, κυριάρχησε μια σχεδόν δογματική αφήγηση: η θεολογία της εθνικής κρατικής συγκρότησης.
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα
Το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να γίνει ο υποσταθμός. Το ερώτημα είναι πώς φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε εκ των υστέρων κρίσιμες παραμέτρους, αφού έχουν προηγηθεί μελέτες, εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις.
Η υστέρηση δεν είναι σύμπτωμα αλλά σύστημα
Η επανάληψη χαμηλών επιδόσεων σε υποδομές, απορρίμματα και τεχνική επάρκεια (ευτυχώς έβρεξε, επιτρέποντάς μας να χάνουμε πάνω από το μισό νερό σε διαρροές) δείχνει ότι δεν πρόκειται για «κακή χρονιά», αλλά για προβληματικό μοντέλο λειτουργίας.
Η απάντηση δεν βρίσκεται στις μελέτες. Βρίσκεται στις επιλογές.
Η αδράνεια —είτε προκύπτει από πολιτική απροθυμία είτε από μια ευρύτερη κοινωνική αδιαφορία— καταλήγει να παράγει πολιτική, αφήνοντας τον σχεδιασμό να γίνεται αλλού και από άλλους.
Όταν μια πόλη χάνει τη σκηνή της
Η Κέρκυρα στις αρχές του 20ου αιώνα είχε δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερη πυκνότητα θεατρικών σκηνών από την πρωτεύουσα.
Κέρκυρα: τουριστικός καταναλωτής, ενεργειακός επαίτης
Πίσω από τον τουριστικό δυναμισμό κρύβεται το κρίσιμο ερώτημα αν και πότε το νησί θα συνδεθεί με τους νέους ενεργειακούς δρόμους που διαμορφώνονται στην περιοχή.
Δημοτική περιουσία και τοπική ισχύς
Διαμορφώθηκε μια υποδόρεια μορφή διαχείρισης, στην οποία η περιουσία των κληροδοτημάτων δεν αξιοποιούνταν πάντοτε με όρους διαφάνειας ούτε με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον.
Πόλεμος, πατήρ πάντων;
Ο κίνδυνος σήμερα είναι να παγιδευτούμε σε μια απλή λογική στρατοπέδων, επιλέγοντας ποια από τις κυρίαρχες επιδιώξεις μοιάζει πιο αρεστή.
Αχ, μωρέ Βιβή…
Τρία στιγμιότυπα ενδεικτικά της προσωπικότητας της Βιβής Τρύφωνα, που έκανε τη δημοσιογραφία το ωραιότερο επάγγελμα στον κόσμο.
Όταν οι τοπικοί σύλλογοι σώζουν την παρτίδα
Η εμπειρία δείχνει ότι η κοινωνία της πόλης διαθέτει αντανακλαστικά που αξίζει να βρουν πιο σταθερή θεσμική έκφραση.
Ένας Φορέας για τους δρόμους στην Κέρκυρα
Ίσως λοιπόν η Κέρκυρα να χρειάζεται μια ενιαία προσέγγιση.
Η κρίση σαν ευκαιρία για άλλη μια φορά
Η Κέρκυρα έχει αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει τις δοκιμασίες που φέρνει η παγκόσμια ρευστότητα κάθε φορά που παροξύνεται.
